Nasz kalkulator wyświetli prosty wykres współczynnika AST ALT, zawierający niezbędną interpretację wyników. W ten sposób możesz szybko dowiedzieć się, czy Twój stosunek jest podwyższony, czy masz wysoką AST lub prawidłową ALT lub czy wszystkie te enzymy znajdują się na prawidłowym poziomie. Wszystkie te informacje mogą zmienić ostateczną diagnozę lekarza .
Wskaźnik de Ritisa – wartości referencyjne Standardowe wartości aktywności enzymów wątrobowych wynoszą:
aminotransferaza alaninowa – ALT < 40 IU/l, aminotransferaza asparaginianowa – AST< 40 IU/l. Wskaźnik de Ritisa jest obliczany, jeśli aktywność ALT i AST przekroczyła 5-krotnie standardową wartość. Jeśli parametry pracy wątroby są w normie – aktywność AST i ALT mieści się w przyjętych granicach, to nie ma potrzeby wyliczania wskaźnika de Ritisa.
Specjaliści zwracają uwagę na jego niewielką wartość diagnostyczną przy bardzo wysokim poziomie aminotransferaz (przy ponad 15-krotnym przekroczeniu norm). Wskaźnik de Ritisa ma największą przydatność diagnostyczną przy umiarkowanym przekroczeniu norm aminotransferaz (mniejsze niż 5-krotne). Warto w tym miejscu przypomnieć, że normy dla enzymów wątrobowych wynoszą odpowiednio:
- aminotransferaza alaninowa – < 40 IU/l;
- aminotransferaza asparaginianowa – < 40 IU/l.
Oznacza to, że wskaźnik de Ritisa oblicza się do momentu, aż powyższe parametry nie przekroczą wartości 200 IU/l.
Kalkulator wskaźnika De Ritisa
Przestroga: Wszystkie wyniki powinien sprawdzić wykwalifikowany lekarz.
Wskaźnik de Ritisa – Ogólna Charakterystyka Wskaźnik de Ritisa definiuje się jako iloraz aktywności aminotransferazy asparaginianowej (AST) i aminotransferazy alaninowej (ALT). Został wprowadzony ok. 60 lat temu przez de Ritisa. Jest ważnym narzędziem w diagnostyce chorób wątroby i dróg żółciowych. Kluczowe jest zrozumienie jego norm i sytuacji, w których jego wartość jest nieprawidłowa.
Definicja wskaźnika de Ritisa Wskaźnik de Ritisa to stosunek aktywności AST do ALT, często przedstawiany jako AST/ALT. Pierwsze opisy tego wskaźnika pochodzą od Fernando de Ritisa z 1957 r. Obie aminotransferazy są enzymami biorącymi udział w przemianach białek. Chociaż ALT jest specyficzna dla komórek wątrobowych, AST występuje również w innych tkankach, takich jak mięśnie czy serce.
Kiedy oblicza się wskaźnik de Ritisa? Nie oblicza się tego wskaźnika przy każdorazowym badaniu enzymów wątrobowych. Ma on wartość diagnostyczną głównie w przypadkach umiarkowanego przekroczenia norm aminotransferaz.
Jak obliczyć wskaźnik de Ritisa? Wskaźnik jest obliczany na podstawie badań krwi, które najlepiej przeprowadzać rano na czczo. Ważne jest również unikanie nadmiernego stresu, aktywności fizycznej przed badaniem oraz konsultacja z lekarzem w sprawie przyjmowanych leków.
Normy wskaźnika de Ritisa Prawidłowy wskaźnik de Ritisa wynosi 1. Odchylenia od tej normy mogą wskazywać na różne schorzenia.
Podwyższone wartości wskaźnika de Ritisa Wartości wyższe od 1 mogą wskazywać m.in. na: uszkodzenie mięśni, hemolizę, choroby tarczycy, uszkodzenia wątroby spowodowane lekami lub alkoholem, marskość wątroby czy nowotwory wątroby.
Obniżone wartości wskaźnika de Ritisa Wskaźnik poniżej 1 jest charakterystyczny dla chorób miąższu wątroby, takich jak wirusowe zapalenie wątroby, hemochromatoza, uszkodzenia polekowe, niealkoholowe stłuszczeniowe zapalenie wątroby czy autoimmunologiczne zapalenie wątroby.
Bibligrafia:
- Mona Botros and Kenneth A Sikaris, „The De Ritis Ratio: The Test of Time”, [w:] Clin Biochem Rev. 34(3)/2013, dostęp online: https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3866949/,
- Aldona Dembińska-Kieć, Jerzy W. Naskalski, Bogdan Solnica, „Diagnostyka laboratoryjna z elementami biochemii klinicznej”, Wydawnictwo Edra Urban & Partner, Wrocław 2017,
- Bogdan Solnica, „Diagnostyka laboratoryjna”, Wydawnictwo PZWL, Warszawa 2013,
- Mariusz Piechota, „Dysfunkcja wątroby. Przyczyny, rozpoznanie, kwalifikacja i intensywne leczenie”, Wydawnictwo Makmed, Lublin 2016,
- Mirosław Jarosz, „Choroba stłuszczeniowa wątroby”, Wydawnictwo PZWL, Warszawa 2010.
- Kozakowski J, Kapuścińska R, Zgliczyński W. Diagnosis of non-alcoholic fatty liver disease (NAFLD) in overweight and obese women with polycystic ovary syndrome (PCOS). Metabolic associations between NAFLD and PCOS – preliminary study. Postępy Nauk Medycznych. 2014; 48(12).
- He H, et al. ming, He C, Zhang S cheng, You Z bin, Lin X qin, Luo M qing, Predictive value of aspartate aminotransferase-to-alanine aminotransferase ratio for contrast-associated acute kidney injury in patients undergoing elective percutaneous coronary intervention. J Cardiol. 2022; 79(5): 618–625.
- A. Szczeklik, Choroby wewnętrzne. T. 1, Medycyna Praktyczna, Kraków 2005.